Een nieuwe baan en een weekje Nederland

Er is goed nieuws te melden uit Berwick. Nora heeft eindelijk een baan gevonden. De banen zijn hier in het noorden niet echt dicht gezaaid en het aantal mensen dat een baan zoekt, is behoorlijk hoog, dus het bleek allemaal iets minder eenvoudig dan we ons hadden voorgesteld. De enige keer dat ze werd opgeroepen voor een sollicitatiegesprek bij een nieuwe dierenwinkel, bleken er meer dan 600 mensen gesolliciteerd te hebben. Maar net als in Surrey, als het dan eindelijk lukt, lukt het meteen beter dan verwacht. Ze werd niet aangenomen voor één, maar voor twee banen. Uiteindelijk is ze deze week begonnen als werknemer bij Greggs, een koffie- en broodjeszaak. Na vier maanden als ‘lady of leisure’ was het een behoorlijke schok om om zes uur in de ochtend te moeten beginnen. Maar het is fijn om weer onder de mensen te zijn. En na de reparatie die de auto in januari nodig had, waren onze reserves volledig verdwenen, dus de baan kwam precies op tijd. Voorlopig is ze de langzaamste en meest onhandige werknemer daar, maar geef haar een poosje en ze smeert broodjes als een baas!

   

Tussen het goede nieuws en de eerste werkdag zat ruim een week, dus Nora’s moeder vroeg of ze gezellig een weekje naar Nederland kwam. En gezellig was het! Het is niet altijd gemakkelijk om een eind bij je familie weg te zijn en dan is het extra fijn om een keertje onverwacht die kant op te gaan. Bedankt mam!

 

Maar reisjes naar Nederland zijn niet alleen maar fijn. Het is altijd een heel gepuzzel om zoveel mogelijk mensen te zien en het is ook altijd pijnlijk om eenmaal thuis te beseffen wie je allemaal niet gezien hebt. Deze week lag voor Nora het zwaartepunt nadrukkelijk bij haar ouders. Lekker een weekje bij mama en papa. Samen met moeders wandelen en fietsen. En samen van de fiets vallen en languit op straat bijna in de broek plassen van het lachen. Genieten van samen eten, puzzelen en haken. Broers en zussen die ruzie met elkaar maken omdat ze je niet zo lang zien als de ander. Of wie je naar Schiphol mag brengen. Dat is dan wel weer goed voor je ego. Maar het was ook fijn om na bijna twee jaar weer even op school te kijken en bij te praten met de oud-collega’s. Om iedereen weer even te knuffelen, net of je gewoon niet weggeweest bent.

 

En na deze heerlijke week mocht ze weer naar huis. Want zo voelt Berwick toch echt al.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *