Land in brand…

on

Land in brand.

Soms vraag je je af wat je moet schrijven in een column. Maar er zijn ook momenten dat er gewoon teveel gebeurt. Engeland, het lijkt misschien een land zoals elk ander West-Europees land. Minder dan een uur vliegen van Nederland. Oke, ze betalen dan in een andere valuta, rijden aan de andere kant van de weg en het is er wat heuvelachtiger. Maar verder lijkt het een redelijk vergelijkbaar land..
Toch lijkt het Verenigd Koninkrijk een land in choas op dit moment. Elke week, herstel, elke dag gebeurt er wel iets hier. Het land is van slag, de ene na de andere ramp treft het land.

Verdeeldheid door het Brexit referendum, een Prime Minister die als gevolg daarvan aftreedt, en een nieuwe Prime Minister die iedereen verrast door verkiezingen uit te schrijven, om nog grotere meerderheid in het parlement te krijgen. In plaats van Strong en Stable krijgen we een coalitie parlement met een (ultra) conservatieve partij uit Noord Ierland, hetgeen de ‘Good Friday Agreements’ mogelijk in gevaar brengt. En alsof dit allemaal nog niet genoeg ellende en verdeeldheid brengt, werden we geconfronteerd met drie terroristische aanslagen. Twee in London, waar werd ingereden en -gestoken op argeloze toeristen en een zelfmoord bomaanslag in Manchter bij een popconcert waar 22 onschuldige kinderen omkwamen.
Het land is niet alleen in rouw, de mensen zijn bang en boos, sommigen mensen zoeken een zondebok. De aanslagen werden gepleegd door geradicaliseerde extremisten, geinspireerd door IS. Al enige tijd worden mensen opgeroepen om alert te zijn en te melden als ze een verdachte situatie zien of denken te zien. Ook wordt gevraagd mensen bij de politie aan te geven die radicale ideeën hebben. Of waarvan ze vermoeden die dat de een gevaar vormen voor de democratie.

Nu wonen wij in het meest noordelijke stadje van Engeland. Berwick-upon-Tweed, een ‘border-town’, met zo’n 8000 inwoners. Geen wereldstad zoals Londen of Manchester. Ver weg van alle spanningen in het zuiden. Normaal gesproken maken wij ons hier alleen druk over zeemeeuwen die illegaal door de plaatselijke bevolking worden afgeschoten, omdat ze overlaast bezorgen…

Op de avond van het OneLove concert ter nagedachtenis van de slachtoffers van de aanslag in Manchester verscheen er een filmpje op social media van drie moslimmannen die schijnbaar erg enthousiast leken te doen over iets dat gebeurd was in Parijs en London. Ze riepen daarbij teksten in het Arabisch. Op elk ander moment zou niemand hier aandacht aan besteden, maar op de dag dat het hele land de slachtoffers van weer een aanslag herdacht, sloeg de paniek en woede toe. Een van de mannen bleek een inwoner van Berwick te zijn. Er volgde een aangifte bij de politie, er werd melding gedaan bij de ‘terroristische hotline’ en op Facebook werd de man, met naam en toenaam, genoemd als ISIS-sympathisant. De man werd opgepakt en de poltie begon een onderzoek, Een aantal mensen ging nog een stapje verder en speelde voor eigen rechter. De ramen van zijn restaurant werden ingegooid en de muur werd beklad met de tekst: ISIS TERRORIST.

Na iets meer dan een week kwam bleek uit onderzoek dat de man niet langer verdacht werd en dat nadat de beelden bestudeerd waren dat er geen aanleiding was voor nader onderzoek. Het filmpje op socail media bleek een oud filmpje te zijn. Een stel voetbalvrienden die commentaar gaven op de verrichtingen van hun nationale elftal en welk land er hierna aan de beurt was om verslagen te worden. Niets meer dan mannen die over voetbal praten.

En dan was deze week de verwoestende brand in Grenfell Tower in Londen. Als of het land nog niet genoeg ellende te verwerken had gekregen de afgelopen weken. Verschrikkelijke beelden en verhalen van overleefden, en het dodental blijft nog steeds stijgen. Dit keer geen aanslag door terroristen, maar een bouwonderneming die het niet zo nauw nam met de voorschriften.

Wat de afgelopen weken ons geleerd hebben dat er geen verschil is tussen afkomst, geloof of nationaliteit als het op verdriet aankomt. En dat mensen soms in paniek kunnen raken en andere mensen ten onrechte kunnen beschuldigen, maar dat geloof in een God troost brengt. Dat geloof niet alleen voor verdeelheid kan zorgen, maar ook voor verbroedering. De brand in Londen liet ons zien dat er op momenten zijn waarin het geloof in God troost geeft. Ongeacht welke naam we aan deze God geven…

 Photo: David Mirzoeff/PA Wire

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *